Galeria w pracowni
galeria - 668 041 616
pracownia - 691 555 904
pisanieikon @ pisanieikon.pl

warsztaty letnie 2015 postscriptum

Usiadłam do podsumowania letnich warsztatów i dostrzegłam, że widzę je w świetle wydarzeń, jakie miały miejsce w Afryce i Europie w tym samym czasie, później i teraz - exodus Syryjczyków do Europy, mordowanie chrześcijan i innych mniejszości religijnych w Syrii. O ile o pierwszym z nich mówi się głośno, wiele i niemal bez przerwy, o tyle temat drugi jest w Europie..niepoprawny politycznie..

Na warsztatach niejednokrotnie dochodzi do spotkania człowieka z Bogiem. Może to być  łatwiejsze niż w codziennym zabieganiu, ponieważ znajdujemy się "tu i teraz" jakby ogołoceni ze znanych nam, oczywistych spraw, obowiązków, wyobrażeń i dążeń. To również niełatwy stan do zniesienia, początkowo może budzić irytację. Warsztaty nie są samą nauką techniki ikonograficznej, one stwarzają jednocześnie przestrzeń do modlitwy. Myślę, że najcenniejszym owocem naszej pracy warsztatowej może być przekonanie, że jesteśmy słabi. "I nie jest to słabość, jaką okazujemy grzesząc i zapominając o Bogu, lecz taka, która oznacza całkowitą uległość, całkowitą otwartość, całkowite oddanie się w ręce Boga. Zwykle staramy się być mocni i przeszkadzamy Bogu objawiać swą moc (...) Jedną z rzeczy, których Bóg nieustannie próbuje nas nauczyć, jest więc zastąpienie wyobraźni i tej niewielkiej ilości przeszkadzającej nam siły, jaką mamy, ową kruchością poddania się, powierzenia w ręce Boże."[1]  Bywa, że podczas pisania dochodzimy do punktu krytycznego, analogicznie bywa w naszym życiu z różnych przyczyn. A chodzi o to, by trwać, by pozostać pochylonym nad deską, bądź po krótkim odpoczynku wrócić. I „oto mamy ową słabość, w której Bóg może objawić swą moc, mamy sytuację, w której nieobecność Boga może stać się jego obecnością. Kiedy znajdujemy się jak celnik (…) na zewnątrz królestwa „sprawiedliwości”, lecz w królestwie miłosierdzia, wówczas możemy spotkać Boga.”[2] Jedna z osób bliskich  metropolicie Antoniemu (Bloomowi) napisała do niego u schyłku swego życia, pod koniec  bardzo ciężkiej choroby: „Jestem całkowicie wykończona. Sama nie mogę zrobić nawet jednego kroku ku Bogu, lecz to Bóg zstępuje do mnie.”[3]

A tak było…

 Witali Michalczuk, wykład: "Ikona a sztuka abstrakcyjna", lipiec 2015

Grupa lipcowa

Grupa sierpniowa (niepełna)

Ikona MB Fatimskiej Kasi Szabat oraz ikona Arch. Gabriela Marzeny Staszewskiej

Olifienie, ikona Anety Arcisz


[1] Anthony Bloom „Szkoła modlitwy”, str. 16

[2] Anthony Bloom „Szkoła modlitwy”, str. 17

[3] Tamże.


 

 

 

 

 

 

 

dodano: 2015-09-16
Polityka plików cookies Copyright © 2014 Gogler.pl

Ta strona używa ciasteczek (cookies). Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Więcej informacji znajdziesz w polityce plików cookies.

Zamknij