Galeria w pracowni
galeria - 668 041 616
pracownia - 691 555 904
pisanieikon @ pisanieikon.pl

„Ikona maluje prawdziwy związek rzeczywistości
empirycznej z rzeczywistością transcendentną.”
[1]

prof. Jerzy Nowosielski

 

„Jednak piękna nigdy nie jest ikona, lecz Prawda,
która w nią zstępuje i przybiera jej postać”
[2]

Paul Evdokimov

 

Źródłem ikonografii i sztuki liturgicznej jest Jezus Chrystus. Rozumiał to dobrze znany artysta Fra Angelico, gdy mówił, że „nie można namalować Chrystusa, jeśli się Nim nie żyje.”
Ikona będąc „uobecnieniem” królestwa Bożego, przenikającego rzeczywistość modlącego się przed ikoną urealnia „inną” rzeczywistość.
 To właśnie modlitwa jak i jakość pracy ikonograficznej powoduje, że ikona staje się realizmem królestwa Bożego.

„(…) celem ikony jest wprowadzenie świadomości widza w świat ducha, ukazanie <<tajemnych i nadprzyrodzonych zjawisk.>> Jeśli, wedle oceny, a ściślej – wedle odczucia patrzącego na nią, cel ten nie został osiągnięty, jeśli nie wywołuje ona, choćby w przybliżeniu, wrażenia rzeczywistości innego świata, podobnie jak zapach jodu roślin morskich już z dala świadczy, że zbliżamy się do morza, to cóż możemy powiedzieć o ikonie (…) jej wartość jest tylko materialna lub, w najlepszym razie, archeologiczna.”[1](Paweł Florencki).

 

Ikona jest związana z liturgią i odczytuje się ją w perspektywie Tradycji i praktyki Prawosławia, nie tworzy to jednak granicy działania „Ducha Świętego, który nie związuje sobie rąk sakramentami”.[2]

 

 

Serdecznie zapraszamy na warsztaty ikonograficzne do Supraśla. Jest to miejsce wyjatkowe pod względem historyczno-kulturalnym, duchowym i przyrodniczym.

 

Supraśl w XIX i na początku XX wieku był miastem wielokulturowym, mieszkali w nim Żydzi i chrześcijanie: protestanci, prawosławni i rzymokatolicy. Obecni mieszkańcy to głównie katolicy i prawosławni. Historia miasta Supraśl sięga XVI w., a powstało ono wraz z osiedleniem się na jego terenie kijowskich mnichów prawosławnych, którzy wybudowali klasztor ZNMP wraz z cerkwią warowną, ufundowany przez wojewodę nowogródzkiego i marszałka Wielkiego Księstwa Litewskiego Aleksandra Chodkiewicza, istniejące do dziś (po renowacji i odbudowie). Od momentu powstania aż do zakończenia II wojny światowej klasztor odgrywał zasadniczą rolę w inicjowaniu i tworzeniu kultury lokalnej. W okresie PRL został zamknięty, zaś w latach 90-tych wznowił funkcjonowanie. Obecnie pełni rolę ośrodka religijnego (prawosławny monastyr). Supraśl, gdzie w klasztorze przepisywano księgi liturgiczne, pisano ikony, komponowano średniowieczną muzykę sakralną na bazie wzorów melodycznych z Bałkan i Bizancjum, był i jest miastem, gdzie współistnieja i przenikają się łacińska kultura Zachodu i wywodząca się z tradycji Bizantyjskiej kultura ruska.

 

Jesteśmy prawosławni i nasza wiedza oraz umiejetności bazują na doświadczeniu i teologii prawosławia.

Do współpracy zapraszamy specjalistów z dziedzin bezpośrednio i/lub pośrednio związanych z ikonografią, którzy zazwyczaj są również prawosławnymi teologami.

 

Pragniemy dzielić się naszą wiedzą i tradycją oraz czerpać je od chrześcijan z innych kościołów.

Ikona zbliża nas do siebie w sposób wyjatkowo prosty i prawdziwy, sprawia bowiem, że bardziej kierujemy się artystyczną i duchową intuicją w doswiadczaniu Boga poprzez piękno jego wizerunku niż racjonalizmem wypływającym z nauki naszych kościołów.

 

 

Metody pracy warsztatowej:

 

  •  zajęcia praktyczne – pisanie ikony, z muzyką bizantyjsko-ruską w tle
  •  zajęcia teoretyczne – wykłady, prezentacje, informacje przekazywane na bieżąco podczas pisania
  •  uczestnictwo w liturgii prawosławnej w monasterze ZNMP w Supraślu dla chętnych.

 

 

Zagadnienia ogólne warsztatów:

 

  • wprowadzenie w istotę i język ikony
  • poznanie i nauka pisania ikony – laserunkowa tempera jajeczna
  • poznanie i nauka poszczególnych etapów pisania ikony, w tym dla chętnych etapów pozłotnictwa.

 

 

Formy pracy warsztatowej:

 

  •  wykłady: wprowadzające w istotę i język ikony
  •  prezentacje: sporządzania gruntu i przygotowania podobrazia, techniki ikonograficznej oraz etapów pisania na przykładzie wybranej przez trenera ikony,  lakierowania, złocenia
  •  praca samodzielna uczestników: sporządzanie emulsji, farby, nakładanie farby za pomocą pędzelka, malowanie linii i obszarów kolorowych, powtarzanie (na podstawie prezentacji trenera) etapów powstawania ikony, lakierowania, złocenia.

 

Każdy uczestnik warsztatów:

 

  •  napisze ikonę,
  •  pozna zasady sporządzania gruntu i przygotowania podobrazia, metodę malowania laserunkową temperą jajeczną,  zasady lakierowania, chętny również złocenia,
  •  pozna i będzie potrafił omówić poszczególne etapy powstawania ikony,
  •  otrzyma narzędzia i materiały do ćwiczeń pisania ikon oraz bibliografię wprowadzającą i pogłębiającą wiedzę z zakresu ikonografii prawosławnej.

 

Materiały, ich koszt i pozostałe koszty przypadające na jedną osobę – patrz zakładka „warsztaty jednorazowe”.

 

Szczegółowy plan zajęć cyklu warsztatów ikonograficznych – patrz w zakładkach dotyczących poszczególnych rodzajów warsztatów.

 




[1] P. Florencki, Ikonostas i inne szkice, tłum. H. Paprocki, wyd. Bractwo Młodzieży Prawosławnej Prawosławnej Polsce, Białystok 1997, s. 131

[2] H. Paprocki, Granice Kościoła, http://www.cerkiew.pl/index.php?id=prawoslawie&a_id=163

Polityka plików cookies Copyright © 2014 Gogler.pl

Ta strona używa ciasteczek (cookies). Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Więcej informacji znajdziesz w polityce plików cookies.

Zamknij