Galeria w pracowni
galeria - 668 041 616
pracownia - 691 555 904
pisanieikon @ pisanieikon.pl


 

Tydzień z literaturą i tradycją ascetyczną

 

W pięknym miejscu, w sąsiedztwie męskiego klasztoru w Supraślu, latem 2017 r. odbędzie się tygodniowy kurs zatytułowany „Tydzień z literaturą i tradycją ascetyczną”.

 

Cel kursu

Celem kursu jest zapoznanie uczestników z tradycją hezychastyczną Kościoła prawosławnego. Głównym tematem zainteresowań będą praktyki codzienne mnichów i ascetów chrześcijańskich żyjących w odległych czasach, jak i stosunkowo niedawno. Poza praktyką modlitewną, asceci oddawali się różnym innym czynnościom, które miały na celu rozwijanie i utrwalanie owoców modlitwy w życiu codziennym. Praktyki ascetyczne związane są z trzema sferami życia mnicha-ascety: modlitwą indywidualną, modlitwą wspólnotową oraz pracą. Podczas kursu zapoznamy się z cyklem dobowym nabożeństw, w których będzie można uczestniczyć w klasztorze supraskim, z elementami modlitwy indywidualnej, z popularnymi praktykami modlitewnymi, ze zwyczajami i tradycjami klasztornymi. Ponadto uczestnik kursu będzie mógł poznać „kuchnię” klasztorną, sposób odżywiania się mnichów, uczestniczyć będzie w dwóch warsztatach kulinarnych prowadzonych przez wykwalifikowanego dietetyka.

Codzienne wykłady z historii monastycyzmu i reguł monastycznych pomogą uczestnikom kursu w zrozumieniu fenomenu życia mniszego. Codziennie będą prowadzone również zajęcia z hagiografii, liturgiki prawosławnej oraz duchowości. Poza zajęciami tematycznymi przewidziana jest również rekreacja, spływ kajakowy rzeką Supraśl (śladami krzyża supraskiego), zwiedzanie żeńskiego klasztoru w Zwierkach oraz zabytkowych świątyń prawosławnych w okolicy Supraśla.

Uczestnictwo w kursie umożliwi zapoznanie się z podstawami hezychazmu, z praktycznym wymiarem tej tradycji ascetycznej. Celem zatem jest zdobycie wiedzy na temat monastycyzmu prawosławnego.

 

Umiejętności praktyczne

Każdy uczestnik kursu zdobędzie rozległą wiedzę o tradycji hezychastycznej, przyswoi umiejętności wykonywania czotek (różańca prawosławnego), krzyżyków, zakładek. Na warsztatach kulinarnych pozna kuchnię klasztorną (otrzyma przepisy klasztorne), a przede wszystkim wzbogaci się o doświadczenie monastycyzmu prawosławnego.

 

 

 

 

 Prowadzący

Dr Łukasz Leonkiewicz, diakon prawosławny - absolwent Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie, Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej oraz Instytutu Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. Odbył staż na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Arystotelesa w Tesalonikach. Wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego, Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie oraz nauczyciel w szkole publicznej. Prowadzi wykłady w Akademii Ikony w Warszawie oraz na kursach ikonograficznych w Supraślu. Pełni posługę diakońską w kaplicy św. Grzegorza Peradze w Warszawie.

 

6.00 rano. Cienie i światło słoneczne przeplatają przestrzeń świątynną. Wśród pozłoty i barw ikon rozbrzmiewa jednostajna mnisza modlitwa. Fizycznie ukryta przed przed światem jak wizerunki postaci na ikonach za dymem kadzidła. Wiemy, że jest, ale bardziej, intensywniej, w wymiarze duchowym niż materialnym.  W geście mnicha podczas liturgicznego misterium, nie ma przypadkowości, w każdym wydeklamowanym głosno i przeczytanym cicho, słowie, zawiera się mądrość i piękno wielowiekowej tradycji chrześcijańskiego wschodu.    

Życie codzienne mnicha osadzone jest na gruncie modlitwy. Jak pisze metropolita Antoni Bloom,

"Życia i modlitwy nie da się rozdzielić. Życie bez modlitwy – to życie pozbawione ważniejszego wymiaru; to życie „w płaskości”, bez głębi, życie w dwóch wymiarach, w dwóch wymiarach: obszaru i czasu; to życie zadawalające się widzialnym, zadawalające się naszym bliźnim, ale bliźnim  jako zjawiskiem w planie fizycznym, bliźnim, w którym my nie ujawniamy całego bezmiaru i wieczności jego losu.  Znaczenie modlitwy w tym się zawiera, żeby odkrywać  i umacniać  samym życiem ten fakt, że wszystko ma wieczny i bezgraniczny wymiar."

Przyroda, modlitwa, praca fizyczna, intelektualna oraz porządek zachowany poprzez stały podział dnia na godziny poświecone oddawaniu się poszczególnym zajęciom to podstawa duchowego życia mnichów kiedyś i teraz. To wszytsko sprawia, że mnich jest w stałym procesie rozwoju duchowego,  a człowiek z zewnątrz, gość, pielgrzym klasztorny odpoczywa, normuje, reguluje własne procesy myślowe, sięga głebiej siebie, zaczyna dostrzegać wielowymiarowość swego życia, nabiera dystansu do codziennych tak przecież ważnych spraw..


Polityka plików cookies Copyright © 2014 Gogler.pl

Ta strona używa ciasteczek (cookies). Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Więcej informacji znajdziesz w polityce plików cookies.

Zamknij