Galeria w pracowni
galeria - 668 041 616
pracownia - 691 555 904
pisanieikon @ pisanieikon.pl

 Zapraszamy dzieci i młodzież do Supraśla na wielką artystyczną przygodę, skorzystania z wyjątkowej propozycji artystycznej, którą daje nam prawosławie, czyniąc z ikony osobistą przestrzeń dla indywidualnej twórczości.

 

 

8-14 lipca 2019 r. Obóz ikonograficzny to miejsce, w którym dzieci i młodzież spotykają się z ikoną jako samodzielnym fenomenem artystycznym, w obrębie którego człowiek, świat, przyroda zyskują wyjątkowy wyraz plastyczny, a tym samym żyją całkiem innym, wyjątkowym życiem.

Ikona jest skarbem prawosławia, powstając przez tysiąclecia w obrębie tradycji wschodniego chrześcijaństwa, wykształciła swój własny język, który mówi o człowieku i jest zdolny dotknąć tajemnicy, która się rozgrywa w obrębie jego życia. Porywa się nawet ku temu, żeby móc mówić poprzez sztukę o Bogu.

Prawosławie czyni ze sztuki swój własny dyskurs o Bogu, który nie zawodzi tam, gdzie upadają kategorie i bezsilnym staje się suche mówienie o tajemnicy.

Sztuka ikony zawiera w sobie tajemnicę.

Celem obozu ikonograficznego jest rozbudzenie w jego uczestnikach pragnienia dotknięcia tajemnicy ikony, stania się jej świadkami. Obszarem tej tajemnicy z jednej strony jest język plastyczny, którym się posługuje ikona, z drugiej doświadczenie, myśl teologiczna i filozoficzna, na bazie których ikona powstaje. Podążanie w kierunku tajemnicy ikony będzie się odbywać na kilku ścieżkach. Na każdej z nich będziemy próbować zrozumieć ikonę w obrębie jej:

- plastyki i formy,

- teorii i doświadczenia, na bazie którego powstała.

 

Każda ścieżka to wykład-warsztat, który przedstawia jeden z obszarów artystycznych ikony, pokazuje jego historię, plastyczną realizację, znaczenia i sensy w aspekcie antropologicznym, teologicznym i filozoficznym.

Każda ścieżka daje możliwość uczestniczenia, w sposób artystyczny, w zasadniczych elementach, które wyznaczają ikonę jako niepowtarzalną formę.

Każda ścieżka, to samodzielne zrozumienie i przepracowanie plastyczne języka, którym posługuje się ikona. Ścieżka ma pokazać młodemu człowiekowi jak wygląda rozstrzygnięcie konkretnej kwestii plastycznej w obrębie ikony, poprzez porównawcze zestawienie z rozstrzygnięciem tej samej kwestii  w innych dziedzinach sztuki, stylach różnych epok historycznych oraz sztuce współczesnej.

Młody artysta spotyka się z propozycją ikony na kanwie całej historii i w szerokim obszarze pytań, które stawia sobie sztuka po dzień dzisiejszy. Ścieżka pozwala uczestnikom obozu na poznanie i zastosowanie ikonograficznych rozwiązań artystycznych we własnej pracy twórczej podczas zajęć obozowych.

Obóz ikonograficzny ma pokazać młodym ludziom, że ikona może być ich osobistym językiem artystycznym, może podpowiedzieć rozwiązania artystyczne, może natchnąć – ikona jest żywą sztuką, która może dawać przestrzeń do własnej twórczości.

Każda ścieżka-wykład-warsztat daje człowiekowi wiedzę z dziedziny historii sztuki, zaznajamia z teologią i filozofią wschodnio-chrześcijańską, pozwala pracować plastycznie i w praktyce zrozumieć moc formy, jaką ma ikona.

Ośmiodniowy obóz jest podzielony na 7 ścieżek tematycznych. Do każdej ścieżki została sporządzona teczka z materiałem ikonograficznym, dotyczącym:

- danego problemu plastycznego rozstrzygniętego w różnych stylach historycznych, przez różnych artystów;

- propozycji, jakie daje historyczny rozwój sztuki wschodnio-chrześcijańskiej oraz ikona w różnych okresach swego rozwoju;

- konkretnych zestawień i porównań w taki sposób, żeby zrozumieć artystyczną wagę i problem danej kwestii i zrozumieć swoistą, a niekiedy i wyjątkową propozycję plastyczną zawartą w ikonie.

 

Teczkę do każdej ścieżki uczestnik obozu otrzymuje na własność.

 

Praca odbywa się grupowo, każdy wykład-warsztat prowadzi 1-2 osoby, stale asystujące i służące pomocą przy indywidualnych pracach plastycznych w grupach, oraz wymieniających się w prowadzeniu wykładu, omawianiu kwestii z zakresu historii sztuki, teologii i filozofii, wyjaśnianiu plastycznych rozstrzygnięć ikony.

Praca odbywa się w godzinach porannych i wieczornych, środek dnia jest przeznaczony na zabawę, rekreację i zwiedzanie.

Wiele zajęć odbywa się w plenerze.

Obóz w zamyśle organizatorów ma mieć charakter  międzynarodowy i transgraniczny, przywidujemy udział dzieci i młodzieży zza granicy, między innymi z sąsiedniej Białorusi.

 

 

1 ścieżka – „Abstrakcja w ikonie” – ścieżka pokazuje rolę i udział w ikonie elementu sztuki abstrakcyjnej, dziedziny plastycznej, która jest od zawsze obecna w dziejach sztuki ludzkiej, jest jednym z głównych problemów formalnych każdego dzieła, a w świecie współczesnym jest z jednym z najważniejszych języków wyrazu artystycznego. Zobaczymy jaki udział sztuki abstrakcyjnej posiada w sobie ikony, jak sobie radzi z tym tak zasadniczym elementem swego języka plastycznego, jaki użytek z niego czyni, jakie proponuje kompozycje, z czym daje się porównać w intuicjach współczesnych artystów, kierunków sztuki awangardowej, i jaką rolę ikona miała w powstaniu tych prądów na początku XX wieku. Plastycznie będziemy pracować z tymi formami abstrakcyjnymi, które proponuje sama ikona – architektoniczne pejzaże, abstrakcyjnie ujęte przedmioty, części strojów i ludzkiego ciała, będziemy układać kolorystyczne i figuralne abstrakcję, wychodząc z kompozycyjnych rozstrzygnięć ikony. Naszym zadaniem plastycznym jest stworzenie dla każdego z uczestników swojej kompozycji abstrakcyjnej, wychodząc z podpowiedzi i intuicji ikony, zestawionych z innymi przykładami dziel sztuki, które będziemy omawiać. 

2 ścieżka – „Przedmiot w przestrzeni ikony” – zadaniem tej ścieżki jest pokazać jak ikona „stwarza” przedmiot:

- jak go pokazuje,

- jakie perspektywistyczne chwyty stosuje,

- jak wygląda przestrzeń i perspektywa w ikonie,

- gdzie w innych sztukach są znane takie rozstrzygnięcia,

- co to daje widzowi, jaki sens antropologiczny, doświadczalny daje taka możliwość prezentacji przedmiotu,

- jaka rzeczywistość kreuje się w takiej przestrzeni,

- jak ikona historycznie do tego doszła,

- z czym można to porównać w sztuce współczesnej.

Zadaniem plastycznym jest stworzenie ikonowej martwej natury, wedle zasad prezentacji przedmiotu, perspektywy i kompozycji przestrzennej w ikonie – pierwsze zadanie - rysowanej z wyobraźni, drugie zadanie – rysowanej z ustawionej martwej natury.

3 ścieżka – „Człowiek w ikonie” –  głównym tematem ikony jest człowiek, co nawet dogmatycznie jest wyrażone na Siódmym Soborze Powszechnym, gdzie stwierdza się, że Boga można malować tylko dlatego, że stał się człowiekiem. Trzecia ścieżka próbuje pokazać jak ikona przedstawia człowieka. Przede wszystkim, to pokazanie jak ikona sobie radzi z najważniejszym tematem całej sztuki – ciałem człowieka:

- jak go pokazuje,

- jakie rozwiązania formalno-stylistyczne i techniczne stosuje,

- co akcentuje w ciele człowieka,

- jaką rolę kompozycyjną odgrywa ciało człowieka w ikonie,

- jakie tematy podejmuje ikona w kwestii człowieka (radość, cierpienie, śmierć jak je wyraża),

- jaka tajemnica jest wyrażona w takim plastycznym ujęciu człowieka, 

- jaka antropologia ukazuje się w ikonie i w doświadczeniu teologii wschodnio-chrześcijańskiej,

- jak ikona pokazuje życie codzienne człowieka, jego ubrania, jego czynności.

Szukamy analogii, omawiamy różnice jakie dostarcza historyczny rozwój ikony, ikony różnych wieków i styli. Zadaniem plastycznym jest szkicowanie, przerysowywanie, samodzielne rozumienie poprzez plastykę tego jak ikona stwarza ludzka postać, ubrania, gesty. Omawiamy techniczne kwestie, tego jak ikona stwarza plastyczne efekty farbami, technikami malarskimi. Pracujemy farbami, by zrozumieć techniczne rozstrzygnięcia ikony w kwestii tworzenia kolorytu i faktury ciała ludzkiego.

4 ścieżka – „Twarz człowieka w ikonie”ikona to spotkanie z żywą osobąw tym zawiera się jej tajemnica, a tajemnicą człowieka jest jego twarz. Można powiedzieć, że ikona to inaczej twarz. Dlatego ta siła plastyczna, z którą ikona podchodzi do twarzy ludzkiej jest z niczym nieporównywalna:

- jak ikona kreuje twarz człowieka, co w niej podkreśla, jakie dominanty plastyczne obiera i rozwija,

- jak stwarza portret konkretnej osoby,

- jak swoim systemem umowności plastycznych, minimalizmem szczegółów jest zdolna przekazać niepowtarzalność konkretnej osoby,

- jak działa mistyka spotkania się z ikoną jako żywą, konkretną osobą,

- jaka jest siła i tajemnica portretu w dziejach sztuki. Zadaniem plastycznym jest narysowanie w dowolnej technice (ołówek, farby, wycinanie) portretu swego kolegi obozowego w sposób ikoniczny, wedle tych rozstrzygnięć jakie ikona stosuję względem twarzy człowieka.

5 ścieżka – „Przyroda w ikonie” – ikona stwarza koncentryczne formy, można powiedzieć zagęszczone formy rzeczywistości, którym podlega również przyroda. Każdy element przyrody – drzewa, góry, woda – które jawią się nam jako mnoga, wielościowa kompozycja chaotycznych elementów w ikonie zostaje poddana plastycznemu uporządkowaniu, krystalizacji, co daje niezwykły efekt plastyczny przy zachowaniu „naturalności”, ekspresji płynącej z bezpośredniego obcowania z przyrodą, pejzażem, drzewem, patrzeniem na rzekę, jezioro, bezkres morza. Naszym zadaniem jest zrozumieć te formuły plastycznej prezentacji przyrody, które pozwalają na przekazanie bezpośredniego, „ekspresjonistycznego” wrażenia układu przyrody. Naszym najważniejszym zadaniem plastycznym jest pójście w plener i namalowanie pejzażu, który każdy sobie wybiera sam, wedle formuł ikonowych, tak, żeby one nie przeszkadzały, a pomogły wyrazić nasze wrażenie w zetknięciu się z przyrodą.

6 ścieżka – „Grafika ikony” – tematem tej ścieżki jest graficzność ikony, język linii, światła i cienia. Omówimy rolę światła w ikonie, spróbujemy sprowadzić kolorowe kompozycje ikony do czarnobiałych, tak żeby zrozumieć rolę i siłę tych dwóch sposobów wydobywania formy z płaszczyzny. Prześledzimy miniatury, przekłady bizantyńskiej sztuki dekoracyjnej, wyroby jubilerskie, gdzie graficzność jest podstawowym elementem tworzenia formy postaci i rzeczy, gdzie samą linią stwarza się forma ikonowa. Naszym zadaniem plastycznym będzie tym razem przełożenie graficzności ikony, logiki światła i cieni na technikę linorytu – czysto graficzną technikę, gdzie formę można stworzyć tylko przy pomocy linii, światła i czerni.

7 ścieżka – „Kolaż ikonowy” – nietypowa siódma ścieżka, ma pozwolić zrozumieć bardzo ważna warstwę plastyczno-kompozycyjną ikony – zestawianie ze sobą elementów różnej natury, takich jak obraz i tekst, różnoczasowe sytuacje, nietypowe przestrzenne układy postaci, gestów i ruchów, tworzenie obrazu z różnych materiałów – jak mozaiki, ze złota, kamieni, szkła, jak emalie, budujące „układankę” z różnych elementów a efektem czego jest całościowy obraz. Nasze zadanie to stworzenie kolażu, wychodząc z intuicji ikony, intuicji posługiwania się tworzywem w ikonie, z intuicji zestawiania ze sobą różnych elementów i możliwości wyrazu poprzez nietypowy układ, odrębne poczucie czasu w ikonie, mamy stworzyć kolaż, zestawiając, wycinając, dostawiając, układając, przyklejając, każdy tworzy intuicyjne dzieło, o dowolnym temacie, bądź abstrakcyjną kompozycję.

8 ścieżka – „Muzyka i architektura ikony” – ikonę nie tylko trzeba zobaczyć, ikonę trzeba usłyszeć. Muzyka i architektura to przestrzenie ikony. Ostatnia ścieżka pokazuje prawdziwy dom ikony, gdzie wszystko – ściany, zapachy, miejsca i dźwięki – żyje wedle jej intuicji artystycznej i doświadczenia. Taka przestrzeń to świątynia. Obejrzymy i omówimy przykłady architektury cerkiewnej, kamiennej i drewnianej, obejrzymy plany i interiery świątyń. Zobaczymy syntezę sztuki, syntezę sztuki ikony, którą jest liturgia, pomówimy o jej artystycznej formie, którą każdy będzie mógł zobaczyć bezpośrednio w nabożeństwach klasztornych. Najważniejszym momentem artystycznym ostatniej ścieżki i jej praktycznym spełnieniem będzie koncert muzyki cerkiewnej, gdzie uczestnicy będą słuchaczami – ale w muzyce, w najcudowniejszej ze sztuk, słuchający ma taką samą moc artystyczną jak i wykonywający. Słuchanie będzie naszym dziełem, usłyszeniem ikony.

 

Finalnym zadaniem obozu jest stworzenie własnej cerkwi, bądź wnętrzna cerkiewnego – stworzenia przestrzeni ikony. Z dowolnych materiałów, dowolnym sposobem każdy z uczestników tworzy swoją wizję całościowej przestrzeni, która integruje w sobie wszystkie możliwości artystyczne i plastyczne jakie ukazuje ikona, stwarzając przestrzeń, autonomiczny świat ikony w postaci cerkwi.

Każdy z uczestników, jako efekt twórczy obozu, zabiera ze sobą swoje teczki, wedle ścieżek które przepracował, z materiałem dydaktycznym i co najważniejsze ze swoimi pracami – swoją sztuką, która się narodziła w spotkaniu z ikoną.


Polityka plików cookies Copyright © 2014 Gogler.pl

Ta strona używa ciasteczek (cookies). Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Więcej informacji znajdziesz w polityce plików cookies.

Zamknij